Ogólnopolska konferencja naukowa „Społeczności lokalne 1918 – 2018: Pamięć – tradycje – perspektywy”

Organizator: Uczelnia Jana Wyżykowskiego, Dolnośląska Szkoła Wyższa.

Cel konferencji: Każda społeczność lokalna posiada swoją historię, która jest obecna nie tylko w dokumentach archiwalnych, ale głównie w pamięci ludzi bądź miejsc i przestrzeni lokalnych. Dla wielu grup badaczy (pedagogów, historyków, etnografów, socjologów)  jej odkrycie i interpretacja stanowi wyzwanie badawcze, z którym chcemy zmierzyć się podczas kolejnej konferencji naukowej organizowanej przez UJW i DSW. Badania naukowe są prowadzone nad społecznością lokalną, w społeczności lokalnej lub ze społecznością, co wynika z celów badania naukowego i w konsekwencji przyjętego przez badaczy paradygmatu. Proponowane przez organizatorów konferencji spojrzenie interdyscyplinarne na społeczność lokalną gwarantuje również, że wymiar epistemologiczny i metodologiczny referatów będzie zróżnicowany i wieloparadygmatyczny.

Historia społeczności lokalnej jest wytworem jej specyficznych cech takich jak: etniczność, narodowość, rodzaj dominujących więzi i powiązań społecznych, poziom sprawstwa obywatelskiego i typu relacji z (formalną i nieformalną) władzą lokalną – jej przedstawicielami i instytucjami. Z drugiej strony historię społeczności kształtują globalne konteksty polityczne, dominujące idee społeczne i wartości, które stają się „uniwersalnym układem odniesienia” (Łukowski 2006) dla rozwoju lokalnego. Obecną perspektywę odniesienia dla rozwoju lokalnego stanowi debata inicjowana przez Radę Europy nad europejskim dziedzictwem kulturowym, które staje się narzędziem budowania wspólnoty krajów UE obok rynku pracy i ekonomii. Podstawą tego podejścia jest podzielanie przez narodowe i lokalne społeczności takich wartości jak pluralizm, solidarność społeczna, sprawiedliwość, równość i godność.  Wzmacnianie i promowanie tych wartości ma walor nie tylko kulturotwórczy, ale może odegrać istotną rolę w zapobieganiu i rozwiązywaniu  narastających problemów społecznych związanych ze zmianami demograficznymi, potrzebami rozwoju nowych typów kompetencji, a także niepokojącymi postawami ksenofobicznymi i rasistowskimi. Sporą rolę w odkrywaniu potencjału dziedzictwa kulturowego i innowacyjnym wykorzystywaniu go w takich celach społecznych jak: tolerancja, postawy inkluzywne, krytyczne myślenie i wzrost świadomości zróżnicowania fundamentów europejskiego dziedzictwa kulturowego odgrywają edukacja (formalna, nieformalna i pozaformalna) i polityka w lokalnych społecznościach.  Podobnie, jako uniwersalny układ odniesienia dla lokalnych tradycji, wyzwań i perspektyw, można rozważać Agendę dla Zrównoważonego Rozwoju 2030, w której działania lokalne, współpraca ze środowiskiem lokalnym, interesariuszami pełnią istotną rolę w zapewnieniu dobrostanu mieszkańcom i społecznościom.

Konferencja jako spotkanie przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych, obszarów lokalnych działań i praktyk edukacyjnych pozwoli na wspólne sformułowanie postulatów odnoszących się do pełnego wykorzystania zróżnicowanych zasobów lokalnych społeczności wynikających z pamięci historycznej, tradycji i wyzwań.